Vrijdag 2 oktober

Vandaag wilden we de stad in om wat rond te kijken, maar het regende als een gek, dus dat werd het niet.
Dus maar weer wat school doen zodat Zazou een aantal dagen vrij kon zijn.
Ik was naar de receptie gelopen om te vragen of ze de garage konden bellen die we van de ANWB hadden gekregen om een afspraak te maken.
Ze hadden pas midden volgende week tijd, dat vond ik te lang duren, dus heeft ze nog wat garages gebeld.
Nou, wat garages? Ze heeft er niet overdreven wel 20 gebeld.
Uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij een soort wegenwacht/sleepdienst die in een heel smal straatje zat waar ik met de camper nauwelijks in kon.
Hij had er even naar gekeken, en kwam tot de conclusie dat de luchtvering geen probleem was om te monteren, maar de bumpstops kon hij niet op een degelijke manier monteren.
Hij had al van allerlei alternatieve manieren bedacht tot het veranderen van veerpootschoteltjes om ze op die manier te monteren, maar hij vond het niet duurzaam genoeg.
Ze moeten er nu natuurlijk voor eens en altijd onder, want we zijn dit gezeik om die bumpstops behoorlijk zat!
Hij zou morgen nog contact opnemen met een groothandel om te kijken of hij toch nog andere bumpstops kon krijgen die hoog genoeg waren en te monteren waren.
We waren dus nog steeds niks verder.
Vlak bij was een enorme shoppingmall waar Bar was, dus haar opgehaald, even wat bij de Mac gegeten en weer terug naar de camping.
(B) Het was heerlijk om even twee uurtjes samen met Ezra te shoppen we hadden het heel erg naar onze zin want met Zazou erbij, hoe lief ze ook is en hoeveel we ook van haar houden, wil momenteel zoveel aandacht dat we vaak het gevoel hebben te weinig aan Ezra toe te komen.
Ben af en toe alvast wat cadeautjes voor de Sint/kerst aan het verzamelen, tegen de tijd dat het zover is weten we zelf niet eens meer wat we gekocht hebben wat het voor ons ook extra spannend maakt.

Zaterdag 3 oktober

Vanochtend eerst maar de garage gebeld om te vragen of hij bumpstops had gevonden, nee dus, de groothandel was dicht.
Het was zaterdag, dit had ik hem gisteravond ook gezegd, maar dat was geen probleem want hij was op zaterdag open.
Stiekem niet.
We zijn toen met de bus naar de stad gegaan.
Eerst een markt bezocht, dat was erg leuk, het eerste deel was een biologische markt en het tweede deel was een gewone markt.
Daarna zijn we met een soort gondellift naar het kasteel gegaan dat op een berg in de stad ligt.
Dit zou het toeristische hoogtepunt van de stad zijn, maar er was niet veel aan.
Het was theoretisch gezien een heel oud kasteel, maar het was in de loop der jaren zo vaak plat gegooid dat er nog één oude muur was, de rest leek vorige week te zijn afgebouwd.
Er was een virtueel museum, maar dat was één ruimte waar een 3D filmpje over de geschiedenis van de stad werd getoond.
Je kon de klokkentoren op voor een mooi uitzicht over de stad.
Dat was wel mooi.
Daarna weer op de binnenplaats van het kasteel lekker wat gegeten en gedronken en toen weer naar beneden met de gondel.
Toeristisch is er niet veel te beleven, maar het is wel een hele mooie en gezellige stad.
Op een plein werd Zazou gewenkt door een meisje, maar we stonden te ver weg om te zien wat het meisje wilde, dus er maar naar toe.
Ze wilde Zazou schminken, dat hoef je dus geen twee keer te vragen.
Het bleek het een Nederlands meisje te zijn die met haar vriend dezelfde reis als wij aan het maken was, alleen dan liftend, schminkend en haar vriend gitaarspelend.
Ze waren nu een dag of tien onderweg en ze hadden nog geen cent uitgegeven aan transport of overnachtingen!
Wij hadden ze ook een slaapplaats aangeboden, maar ze wilden nog naar een full moon party.
Als ze geen slaapplaats zouden kunnen vinden, zouden ze zich melden, maar we hebben niks meer gehoord, dus het zal wel weer gelukt zijn.

Zondag 4 oktober

Weer een heerlijke dag we treffen het echt met het weer. Na al de cultuur maar is een dagje natuur en vermaak voor de kids en natuurlijk ook voor ons dus naar de Ljubljana Zoo.
Zes Euro entree voor een volwassene en voor een jaarabonnement betaal je hetzelfde als bij ons een entree kaartje!
Erg leuke Zoo met leuke speeltuin en de Slovenen weten wat echt genieten is want zelfs in de dierentuin hebben ze bij de speeltuinen ligstoelen ook in de stad overal gezellige zitjes met lekkere luie kussens.
De mensen hier zijn ook vreselijk aardig en behulpzaam, ook in de winkels en de jonge lui spreken goed engels wat de communicatie behoorlijk vergemakkelijkt.
Zazou in de zoo kwijt geraakt maar geen paniek ze heeft dogtags om een regelt het allemaal zelf ze scharrelt iemand op die ze Ed zijn mobiel laat bellen en verteld waar ze zich bevind.
Wij (bar en Zazou) zijn vandaag gebeten bij het voeren van de baby hangbuikzwijntjes nou, die tanden daar is niets schattigs aan!!! Jezus wat deed dat pijn!
Zazou brullen en ik maar flink slikken.
In het bos gedeelte van de Zoo zijn Zazou en ik de mannen kwijt geraakt maar, het is soms ook heerlijk even één op één te zijn.
Zazou had een Paterdavidshert of zoiets gespot, dat is zo leuk van het reizen met kinderen, ze zien hele andere dingen en vanuit een ander perspectief.
Omdat ze zo klein is kon ze onder een trap door kijken en ze voelde de hete adem van het beest bij haar voeten.
Het was een enorm beest en zo lief we hebben het gevoerd met eikels die zij heerlijk vond.
De bus ging pas anderhalf uur later weer naar de stad dus maar een taxi gepakt nou dat is hier spot goedkoop, 5Euro voor een kwartier.
We hebben heerlijk gegeten, eerst naar een adresje wat de Lonely Planet adviseerde wat erg goed en niet zo duur zou zijn, wij vonden het toch niet echt goedkoop en Ed wist zich nog een gezellig ding te herinneren van een van Zazou’s vele plaspauze’s.
Nou, echt geweldig gegeten, uien en champignon soep in een broodje, risotto en natuurlijk varken voor Ed.
De kinderen hebben zichzelf en de rest van de gasten erg vermaakt.

Maandag 5 oktober

Na vanmorgen maar weer eens met de garage gebeld te hebben of hij de bumpstops gevonden had, kregen we te horen dat ze binnen waren en dat we konden komen.
Dus de boel weer opgebroken, de waterhuishouding gedaan, af gewassen, en onszelf gewassen, want je weet nooit wanneer we weer een lekkere douche hebben. Hier zijn we toch altijd zo’n twee uur mee bezig.
Daarna naar de garage gereden waar we na wat trekken aan de weinig spraakzame monteur er achter kwamen dat hij de onderdelen nog niet had.
Het was moeilijk om de goede te vinden zei hij, goh, daar hadden we tot nu toe niks van gemerkt!
Daar zaten we dan in een afgelegen hoek van Ljubljana met de kids.
Die hebben het super goed gedaan.
We hebben wat school gedaan, liedjes gezongen etc.
Bar had ondertussen de buggy van Ezra weer gerepareerd, want die was overal op naden aan het loslaten, en ik heb de blog bij zitten schrijven.
We kwamen er ook achter dat de luchtvering rechts voor ook kapot is, Achrrrr!!! Om gek van te worden, het is natuurlijk een oud beesie maar al dit gezeik hadden we toch niet echt verwacht.
Na anderhalf uur kwam er een monteur met bumpstops.
Ze waren hoog genoeg en zaten in een metalen schotel.
Hij weer onder de camper en toen bleek dat deze er ook niet één, twee, drie onder pasten.
Toen is hij vervolgens nog een poos bezig geweest met boren, slijpen etc. om ze goed te kunnen monteren.
Maar het lukte! hij heeft het super degelijk gemonteerd, hij was behoorlijk perfectionistisch, hij wilde het niet 100% maar 1000% goed hebben.
We waren weer € 550 verder, maar het zat er weer onder.
Toen nog even wat bootschappen gedaan, wat gegeten en toen op naar Turkije.
We zijn bijna gekomen tot de grens van Kroatië met Servië en toen maar op een parkeerplaats langs de snelweg overnacht.

Dinsdag 6 oktober

Vanochtend de camper weer gestart en weer door.
Kroatië uit, Servië in, Servië uit, Bulgarije in, Bulgarije uit, Turkije in.
Het was dus de hele dag zwaaien met paspoorten etc.
We waren nog geen twee uur in Bulgarije en een gaatje in de weg deed de luchtvering links achter al weer knallen, tof, hij zat er nog maar een dag onder!
Rond 1:00 waren we in Turkije.
We zijn naar Edirne gereden (15 km van de grens) om te overnachten.

Woensdag 7 oktober

Na een rumoerige nacht met veel blaffende zwerfhonden, moskeeën die om een uur 5 oproepen tot gebed en veel dolmus busjes die ook rond die tijd gaan rijden, zijn we de stad gaan bekijken.
Het is een leuke stad, maar er is niet zo gek veel te bezichtigen.
Er staat wel het meesterwerk van de architect van veel moskeeën.
Deze was inderdaad erg mooi.
Zazou moest wel weer even wennen aan al die Turken die met de beste bedoelingen even aan haar moesten komen.
Aan het eind van de middag zijn we weer ingestapt om naar Istanbul te gaan.
Achteraf niet de slimste tijd, want toen we bij Istanbul aankwamen zaten we midden in de spits.
Onderweg was ook de andere luchtvering met een grote knal overleden.
Dat zat er dik in, maar het is wel kloten dat we nu weer zonder luchtvering zitten.
Het irritantste is wel dat we nu moeten gaan touwtrekken met de garage in Nederland en met de luchtvering leverancier over de kosten, want we zijn aan onderdelen en montagekosten in totaal al zo’n € 1000 verder voor niks.
De bumpstops zitten er nog wel onder, want het lijkt erop dat die Sloveen dat wel goed gedaan heeft, maar deze zijn dus blijkbaar ook te zacht, want ze zijn nu ook nog maar een cm of tien hoog, dus het gewicht van de camper drukt ze ook een cm of 4 in.
Qua reparatie ben ik er helemaal klaar mee, ik doe niks meer, als de camper in elkaar stort, dan stort ie maar in elkaar.
In principe zou die het zonder luchtvering en met goede bumpstops ook moeten kunnen trekken.
In de spits dus, nou, dat was echt kamikaze rijden!
Wat een debielen!
Iedereen drukt maar door, van een achtbaans weg kan je best een twaalfbaans weg maken, als je je auto er gewoon tussenprakt.
Ik dacht de parkeerplaats waar we de vorige keer hadden gestaan makkelijk terug te kunnen vinden, want ik was toen ook een keer de stad uit gereden en weer terug, en toen ik op de terugweg was vanuit Ankara reed ik er ook weer zo naartoe.
Helaas, het was al donker en we kwamen vanuit een andere richting aanrijden.
Ik heb op een gegeven moment maar een afslag gepakt en daar de weg gevraagd.
We kwamen een man tegen die voor ons uit ging rijden, want hij moest ook die richting uit.
Na zo’n twintig bijna ongelukken stopte hij op de vluchtstrook om ons het laatste stukje uit te leggen.
Zazou was naar voren gekomen met een theedoek als hoofddoek en knalrood gestifte lippen.
Die man zag haar, lag in een deuk en rende naar zijn auto, om met een aantal bananen terug te komen voor haar.
Echt lekker om in een land te zijn met zulke open en gastvrije mensen.
Op een gegeven moment herkende ik het weer.
Snel naar de parkeerplaats, en daar hadden ze ons blijkbaar ook al zien aankomen want er stond al één van de mannen buiten te wachten.
De camper neergezet en de mannen allemaal weer gedag gezegd en Ezra geshowd, want ze wisten nog dat Bar zwanger was toen we de vorige keer weggingen, dus ze wilden het resultaat even bekijken.
Deze mannen spreken werkelijk geen woord Engels, nou eentje dan; o.k., maar we zijn weer uit de prijs gekomen en hebben weer stroom en water.
De kindjes naar bed en toen heb ik nog even twee kumpirs gehaald, want Bar en ik hadden nog niet gegeten.
Een kumpir is een hele grote gepofte aardappel die ze in de schil prakken met boter en kaas en dan worden er nog allemaal groenten en salades ingekwakt, het is een machtige, maar lekkere hap.

Donderdag 8 oktober

We zijn op de tram gestapt naar Sultanamet om te kijken of het “poesjes” café nog bestond.
Het bestond nog, en we werden herkend en met veel kussen ontvangen.
We hebben daar ontbeten en zijn toen naar de andere kant van de Bosphorus gelopen om het Istanbul Modern te gaan bezoeken.
De vaste collectie kenden we al, maar er was ook een tijdelijke expositie van ene Site.
Dit was een beetje wazige conceptuele kunst, niet heel ernstig, maar ook zeker niet erg interessant op een paar dingen na.
Daarna zijn we naar het “waterpijp laantje” wat naast het museum ligt gegaan om wat te eten.
Hier heeft Zazou haar favoriete maïs kunnen eten.
Dit zijn kleine karretjes waar ze gestoomde maïskorrels verkopen waar boter, zout en allerlei kruiden aan toe worden gevoegd.
Wij hebben een Kumpir gegeten en lekker gezeten op zitzakken die alle cafés daar buiten hebben liggen.
Daarna zijn we weer met de tram naar de camper gegaan.

Vrijdag 9 oktober

We zijn in de ochtend naar de Iraanse ambassade gegaan om visa te regelen.
Daar aangekomen waren ze net een half uur dicht, jammer.
Toen hebben we besloten om naar de bazaar te lopen.
Onderweg kwamen we langs een winkel met edelsmid benodigdheden.
Hier heeft bar een boortje gekocht om kralen uit te boren en een setje om goud te testen.
Je voelt je net een csi want je moet eerst het gouden voorwerp over een speciale zwarte steen krassen, dit laat dan een goudkleurig streepje achter.
Op dit streepje doe je dan een chemische vloeistof van het karaat gehalte (14, 18 of 22) wat het voorwerp zou moeten zijn.
Als het streepje blijft staan is het echt, als het verdwijnt is het niet het juiste karaat, of het is geen goud.
Erg handig als we een gouden sieraad zien waar we aan twijfelen of het echt goud is.
Daarna de bazaar in om weer even het sfeertje te proeven.
Daarna in de camper gegeten.

Zaterdag 10 oktober

Bar had gelezen dat er een soort pretparkje was in Istanbul.
Wij daar heen, na een behoorlijke heuvel te hebben beklommen kwamen we in een heel slecht onderhouden park aan.
Na een poosje hadden we het pretparkje gevonden, maar alles was dicht omdat er een tent werd neergezet voor een rockfestivalletje.
Er zou ook een kabelbaan zijn die over het park liep, die was er wel, maar dan moest je eerst nog een behoorlijk stuk klimmen en dan was het een kabelbaantje van ongeveer 300 meter, dus dat was de moeite niet waard.
We hebben toen besloten om naar de spice bazaar te gaan.
Dit was niet zo heel handig op zaterdag, je kon over de hoofden lopen!
We hebben ongeveer de helft gedaan, maar toen werd het wat te veel van het goede, dus zijn we richting de camper gegaan.

Zondag 11 oktober

Bar had in een tijdschrift gelezen dat er in een supersjiek hotel een Italiaans restaurant zat dat deze zondag begon met een familie lunch.
Dit was een aanbieding waarbij je voor €30 per volwassene (kinderen waren gratis) kon lunchen.
We zijn daar naartoe gegaan en het was echt geweldig!
Het leek wel een sterren restaurant en de lunch bestond niet overdreven, uit 10 gangen, waaronder een koud buffet en een desertbuffet.
Het eten was bizar lekker, we hebben genoten.
Daarna hebben we onszelf naar “de winkelstraat” van Istanbul gerold.
Deze straat loopt aan het einde over in een wijk met bijna alleen maar muziekinstrumenten winkels.
Het is hier in Istanbul bijna een 24/7 economie, allen de muziekwinkels waren bijna allemaal dicht op zondag.
Een ander keertje maar even kijken of ik nog wat leuks kan scoren.
Daarna zijn we over de Galatabrug terug gelopen het oude stadsdeel in en hebben we op Zazou’s verzoek nog een hele grote moskee bezocht en toen lekker terug.

Maandag 12 oktober

Visa dag.
De wekker gezet om als één van de eersten bij de Iraanse ambassade te zijn om onze visa’s te regelen.
We hebben nog geen één keer kunnen uitslapen omdat de kids rond 7:00 weer klaar zijn met de nacht.
Nu waren die monsters niet wakker te krijgen!
Bij de ambassade vertelde ze ons dat de visa’s via internet moeten worden aangevraagd, handig, voor niks er vroeg uit!
We zijn toen weer terug gegaan naar de camper om bij het Holliday Inn hotel naast ons Zazou te laten zwemmen.
De kinderen zijn gratis, maar volwassenen mogen €30 aftikken om te zwemmen.
Wij zijn dus maar niet gaan zwemmen.
Ik wilde internetten, dat zou €10 per 24 uur kosten, maar een man achter de balie heeft mij een goldmember gemaakt waardoor ik een pasje kreeg waarmee ik gratis kon internetten, erg prettig, zijn collega’s waren er niet al te blij mee, maar ik had de pas al.
Dus via internet de visa aanvragen geregeld.

Dinsdag 13 oktober

Dit zou één van de laatste mooie dagen zijn, want daarna zou er een paar dagen regen komen.
We wilden nog graag naar de prinsen eilanden die op een uurtje varen van Istanbul liggen.
Dit zijn negen eilanden waarvan er vijf bewoond zijn.
De populatie is normaal gesproken 20.000, maar in de zomer loopt dit op tot 120.000 omdat veel mensen uit Istanbul de hitte en hectiek van de stad ontvluchten en daar gaan relaxen.
Het is daar ook erg relaxt, want behalve de hulpdiensten en de vuilnisdienst, zijn daar geen auto’s.
Het meest voorkomende vervoersmiddel is paard en wagen.
Erg leuk.
We zijn eerst op het één na grootste eiland afgestapt om daar fietsen te huren om een klooster te gaan bekijken.
Dit was een hele toer!
Bar op een fiets met kinderzitje en ik met Zazou op een tandem.
Het was bloedheet en dan de berg op.
We konden het niet zo goed vinden, maar gelukkig kwamen we een meisje tegen die met ons mee wilde fietsen naar het klooster.
Ze vond het al erg vreemd dat we het wilden bezoeken, maar ze bracht ons er heen.
Daar aangekomen vroeg ze nog een keer met handen en voeten of we dit echt wilden zien.
Ja, het was een erg vervallen gebouw waar ze ons naar de achterkant bracht.
Ze ging naar binnen en kwam terug met twee mannen die ook geen woord Engels spraken, maar we werden uitgenodigd om binnen te kijken.
De mannen woonden hier, in het vervallen kloostertje, maar er was nog wel een gebedsruimte die er door zijn vervallenheid erg mooi uit zag met mooie iconen.
Daarna weer de berg af om de boot te pakken naar het grootste eiland.
Hier was meer bedrijvigheid, maar ook geen auto’s.
Er staan super witte mooie houten huizen, afgewisseld met de afgetakelde versies hiervan, echt zonde.
We hebben eerst een beetje rondgestruind, en daarna een tourtje van een uur gemaakt rond het eiland met een koets.
Alle koetsiers hanteren hier dezelfde tarieven, maar we hadden er één gevonden waarmee we (waarschijnlijk door het laagseizoen) konden afpingelen.
Het tourtje was erg leuk, daarna een visje gegeten en op naar de pier voor de laatste boot.
Er was wat commotie bij de poortjes, er ging geen boot meer!
De zee was te wild.
We hadden wel gezien dat op een bepaald stuk de golven hoog tegen de kade opspatten, maar voor de rest was de zee niet zo wild.
Ze vertelden dat er 500 meter verderop misschien nog wel een kleinere boot ging.
Wij daar naartoe.
Onderweg daar heen kwam er opeens een grote golf het land op die Zazou compleet van haar benen sloeg.
Fijn, Zazou een nat pak en het was ondertussen behoorlijk aan het afkoelen.
Daar aangekomen…ook geen boot.
Dit was wel een aardig probleem, want we hadden hier niet op gerekend, dus niks bij ons.
Er zaten daar een paar mannen die de kinderen meteen in gesloten restaurantje parkeerden en drinken en snoep gaven.
Bar ging weer terug naar de hoofd pier om stampij te maken en ik heb geprobeerd of ik bij de mannen iets kon regelen.
Er was er één die alles uit de kast heeft gehaald, tot de emergency boot toe, maar er ging echt geen boot meer.
Bar kwam zo ongeveer schuimbekkend terug, maar ook zonder resultaat.
Ze had wel bij een hotel voor elkaar gekregen dat we daar tegen een zeer zacht prijsje konden overnachten.
Zazou blij, want ze wilde heel graag op het eiland overnachten.
Op naar het hotel dan maar.
Het was een fantastisch oud groot houten hotel.
We hadden een enorm hoge kamer van zes bij acht meter, waar ook nog een hele grote slaapkamer voor Zazou bij zat.
Toch wel leuk om gestrand te zijn!

Woensdag 14 oktober

Vanochtend in het hotel ontbeten en toen de boot terug gepakt.
Daarna hebben we de rest van de dag op de bazaar doorgebracht.

Donderdag 15 oktober

In de ochtend rustig aan gedaan en aan het begin van de middag zijn we naar het wijkje achter de spice bazar gegaan.
In dit wijkje zitten heel veel kralen en sieraden groothandels.
We hebben hier wat rond gelopen en Bar is nog weer bij een groothandel geweest waar ze de vorige keer veel gekocht had.
Er was daar op het kantoor een vrouw die de vorige keer de hele tijd met Zazou gespeeld had.
Die kwam meteen weer aangestormd en wist zelfs Zazou haar naam nog.
Ze had Zazou weer meegenomen naar het kantoor om foto’s van haar te maken.
Bar had weer een hoop ornamentjes gescoord om af te gieten en om gewoon in haar werk te gebruiken.
We hebben toen wat gegeten bij de Burger King en zijn toen weer terug gegaan.

Vrijdag 16 oktober

Weer teug naar de kralenwijk.
Toen we daar even waren begon het te regenen, dus toen zijn we naar de bazaar gelopen omdat die overdekt is.
In de bazaar hebben we mooie dingen gescoord.

Zaterdag 17 oktober

Vandaag in de camper gebleven om een rustige dag te hebben en om wat school met Zazou in te halen.
De dag eindigde met een gat in mijn kop, want Zazou was met de dochter van de parkeerplaats eigenaar in het kantoortje aan het spelen en kwam tussendoor even wat lijm halen.
Ik had de lijm gegeven en Zazou ging weer weg.
Toen ze buiten stond gooide ze de deur dicht, maar die ging weer open omdat er een schoen van mij tussen viel.
Ik bukte om de schoen op te pakken en Zazou zag dat natuurlijk niet omdat ze buiten stond.
Ik stond dus voorover gebukt in de deuropening toen Zazou met een rotklap de deur nog een keer dicht gooide.
Er zit een pinnetje op de deur om hem op slot te doen, en die kreeg ik dus met flinke kracht in mijn kop.
Het bloed spoot er uit en door de klap wilde ik even op de bank gaan zitten, maar ik struikelde een beetje over Ezra die achter me stond.
Dus ik viel ook nog eens in het gangpad.
Ezra maakte veel goed, hij moest een beetje jammeren en zei; oooh! Met zijn hand voor zijn mond (had hij Bar zien doen) en ik kreeg een aai over mijn wang en daarna bleef hij een aantal keer oooh zeggen, het zag er heel gemeend maar lachwekkend uit om zo’n klein mannetje zo “volwassen” te zien reageren.
Na een kwartiertje was het bloeden gestopt en ging het weer.

Zonderdag 18 oktober

Vandaag zijn we omdat het slecht weer was richting de shopping mall Carousel gegaan.
Het zou een mooi winkelcentrum zijn waar ook veel te doen zou zijn voor kinderen.
Het was wel een mooi winkelcentrum, maar de winkels waren niet wereldschokkend.
In de kelder was een soort mini kermis, dus dat was wel leuk voor Zazou.
Toen we aankwamen zagen we dat er naast dit winkelcentrum nog een ander lag.
Hier hebben we ook gekeken en dit was iets minder mooi, maar had wel een verdieping of vijf meer en leukere winkels.
We hebben hier nog wat kleding voor Zazou en Ezra gekocht voor als het straks wat kouder wordt.
We hebben bij de Pizza hut wat gegeten en zijn toen weer naar de camper gegaan.

Maandag 19 oktober

Vandaag in de camper gebleven om wat dingen te regelen die waren blijven liggen (mailtjes, weblog etc.)